Zomerinzichten #7 – Verwondering tijdens een avondwandeling in Alkmaar
Uit de wandelingen van Marchal
Kleine ontmoetingen. Grote inzichten
Tijdens een avondwandeling kwamen Carry en ik misschien wel de kleinste tuinbewaker van Alkmaar tegen.
Op zijn rug stond maar één woord:
NO!
Het begon met een klein wit hondje...
Vanavond maakten Carry en ik een wandeling.
Ineens stonden we stil.
Niet vanwege een prachtige zonsondergang.
Niet vanwege een bijzondere vogel.
Maar vanwege een klein wit hondje.
Op zijn rug stond met grote letters:
NO!
Ik moest lachen.
Waarschijnlijk stond hij daar om honden uit de boomspiegel te houden.
En eerlijk gezegd...
Die boom leek alle hulp te kunnen gebruiken.
Water misschien nog wel meer dan een waakhond. 😉
Toch bleef dat ene woord nog even hangen.
Ik vroeg me af...
Hoe vaak zeggen we eigenlijk "ja",
terwijl een vriendelijk "nee"
misschien beter voor ons zou zijn?
Nee tegen nog een afspraak.
Nee tegen altijd maar doorgaan.
Nee tegen het idee dat je iedereen tevreden moet houden.
Soms is een "nee" helemaal geen afwijzing.
Het is een ja tegen ruimte.
Ruimte om adem te halen.
Ruimte om te herstellen.
Ruimte om weer te voelen wat echt belangrijk is.
Misschien geldt dat wel voor bomen.
En soms ook een beetje voor onszelf.
Rust is geen luxe. Rust is onderhoud.
Misschien kom ik volgende week weer iets onverwachts tegen.
Een bankje.
Een boom.
Een maan.
Of misschien gewoon iemand die vriendelijk naar een onbekende glimlacht.
Je weet het nooit.
Dat is misschien wel het mooiste van wandelen.
Even stilstaan?
Soms helpt een rustig uur yoga of qigong al om even stil te staan.
Om te voelen.
Om opnieuw te kijken.
Je bent van harte welkom.
Even tijd voor jezelf?
Misschien kom jij vandaag ook iets onverwachts tegen dat je even laat glimlachen.
Tot volgende week, voor een nieuwe kleine ontmoeting en een nieuw Zomerinzicht.