Zomerinzichten #4
Uit de wandelingen van Marchal
Kleine ontmoetingen. Grote inzichten.
"Soms vinden we precies daar rust, waar we even stoppen met zoeken."
De schaduw van een oude boom
Na mijn onverwachte ontmoeting van vorige week liep ik verder.
De zon stond inmiddels hoog aan de hemel. Zo'n zomerdag waarop de warmte langzaam alles overneemt. Zelfs de vogels leken hun hoogste lied al gezongen te hebben.
In de verte zag ik een oude boom.
Zo'n boom die er waarschijnlijk al stond toen mijn opa nog een kleine jongen was.
Onder de brede takken stond een eenvoudig houten bankje.
Ik liep ernaartoe.
Niet omdat ik moe was...
Nou ja... misschien een klein beetje. 😉
Vooral omdat de schaduw me uitnodigde.
Alsof de boom zonder woorden zei:
"Kom maar even zitten."
En eerlijk gezegd zijn bomen daar verrassend goed in.
Ze hebben geen haast.
Ze hoeven niets te bewijzen.
Ze zijn er gewoon.
Een paar graden verschil
Terwijl ik op het bankje zat viel me iets op.
Onder de boom was het een paar graden koeler.
De wind voelde zachter.
De geluiden klonken rustiger.
Eigenlijk was er niets veranderd.
En toch voelde alles anders.
Misschien werkt dat met mensen ook zo.
Wanneer de vakantie begint...
De laatste tijd hoor ik het vaak.
"Ik dacht dat ik in de vakantie eindelijk zou ontspannen."
Maar juist wanneer de agenda leeg raakt, merken veel mensen pas hoe vol hun hoofd eigenlijk nog is.
Dat is helemaal niet vreemd.
Ons zenuwstelsel schakelt niet met één druk op de knop van drukte naar diepe rust.
Misschien herken je het wel.
Je gaat eindelijk zitten...
en ineens komen alle gedachten voorbij die onderweg geen tijd kregen.
Juist daarom voelt een wandeling in de natuur, een rustig uur yoga of een paar bewuste ademhalingen vaak zoveel dieper dan we verwachten.
Niet omdat ze problemen oplossen.
Maar omdat ze ons helpen weer contact te maken met onszelf.
Rust is geen luxe. Rust is onderhoud.
Dat zie ik ook bijna iedere week tijdens de lessen.
Mensen komen binnen met een hoofd vol afspraken, zorgen en plannen.
Een uur later lopen ze weer naar buiten.
Niet omdat alle zorgen ineens verdwenen zijn.
Maar omdat hun schouders iets lager hangen.
Hun adem rustiger stroomt.
En er weer ruimte ontstaat voor een glimlach.
Steeds meer onderzoek laat zien dat regelmatig vertragen en bewust ontspannen ons zenuwstelsel helpt herstellen. Misschien is rust daarom geen luxe, maar een vorm van onderhoud die we onszelf veel vaker mogen gunnen.
Als je behoefte hebt aan meer rust, merk ik dat veel mensen dit ook ervaren tijdens onze rustige yogalessen.
Of tijdens Tai Chi Tao Qigong.
Een oude boom weet dat al lang
In de Chinese filosofie hoort de zomer bij het element Vuur.
Dat vuur geeft warmte, enthousiasme en verbinding.
Maar ieder vuur heeft ook schaduw nodig.
Zonder schaduw droogt zelfs de mooiste tuin uit.
Misschien vergeten wij dat soms.
Niet alles hoeft sneller.
Niet alles hoeft voller.
Soms groeien we juist doordat we af en toe stil durven staan.
Kleine uitnodiging
Gun jezelf deze week eens tien minuten schaduw.
Onder een boom.
In je tuin.
Op een bankje.
Of gewoon thuis met een kop thee.
Misschien merk je, net als ik, dat rust soms precies daar begint waar je stopt met zoeken.
Misschien ontmoeten we elkaar binnenkort.
Wil je zelf ervaren hoe aandacht, beweging en ontspanning kunnen bijdragen aan meer rust en verbinding?
Misschien is dit een mooi moment om jezelf een uur rust cadeau te doen. Je bent van harte welkom.
Marchals glimlach van de week
"Een oude boom geeft geen advies. Hij laat alleen zien hoe mooi het is om stevig te wortelen en toch met iedere wind mee te bewegen."
Even tijd voor jezelf?
Voel je dat je wel wat meer schaduw kunt gebruiken in de drukte van alledag?
Je bent van harte welkom bij een rustige yogales of Tai Chi Tao Qigong in Alkmaar. Geen prestatie, geen haast. Alleen aandacht, beweging en ontspanning, op een manier die bij jou past.
Vond je dit inspirerend?
Ontvang af en toe een nieuw Balansmoment met oefeningen, inzichten en praktische tips voor meer rust, ontspanning en balans.
Volgende week in Zomerinzichten #5
Soms hoor je in de stilte meer dan in duizend woorden...