Een klein moment over adem, spanning en wat zachter worden.
Uit de wandelingen en lessen van Marchal
Kleine ontmoetingen. Grote inzichten.
De eerste frisse ochtenden zijn er weer.
Je stapt naar buiten, trekt je jas wat dichter om je heen en merkt ineens dat je schouders bijna bij je oren wonen. Alsof ze alvast zijn begonnen aan hun winterslaap — maar dan staand.
Het gebeurt vaak ongemerkt. Een volle agenda, een berichtje dat nog beantwoord moet worden, zorgen die zich niet netjes aan kantoortijden houden… en voor je het weet draagt je bovenlichaam meer dan de bedoeling was.
In de lessen besteden we regelmatig aandacht aan schouders, nek en adem. Niet om alles “los te krijgen” alsof je een vastgeroeste bout bent. Wel om even te voelen: waar houd ik mezelf vast? En kan daar een klein beetje ruimte komen?
Een klein oefenmoment
Ga zitten of staan zoals prettig voelt.
Adem rustig in en trek je schouders heel zacht richting je oren. Adem uit en laat ze vanzelf weer dalen.
Doe dat drie keer.
Niet duwen. Niet corrigeren. Alleen opmerken hoe het is om even niets omhoog te hoeven houden.
Soms is ontspanning geen groot moment. Soms is het gewoon één uitademing waarin je schouders weer mogen herinneren dat ze niet alles alleen hoeven te dragen.
De herfst nodigt ons uit om wat meer naar binnen te keren. Misschien hoeft dat niet ingewikkelder te zijn dan: jas aan, schouders omlaag, adem mee.
Een klein beetje zachter is al heel wat.
Rust is geen luxe. Rust is onderhoud.
Even stilstaan?
Samen oefenen in Alkmaar
In de rustige yoga- en Tai Chi Tao Qigong-lessen is er ruimte om te bewegen, te ademen en weer wat meer thuis te komen in je lichaam. Je hoeft niet lenig te zijn en ook niets te presteren.
Even tijd voor jezelf?
Misschien geef je jezelf vandaag één rustig moment: schouders omlaag, adem mee.
Tot volgende week, voor een nieuw klein moment van rust en inspiratie.